ANOKSJA: Brak tlenu we krwi.

APARAT ODDECHOWY O OBIEGU OTWARTYM: Aparat oddechowy, w którym wydychane powietrze jest uwalniane do wody.

APARAT POWIETRZNY Z SYSTEMEM ZAMKNIĘTYM: Podwodny aparat powietrzny, w którym wydychane powietrze pozostające w obrębie systemu, jest przefiltrowywane i uzdatniane do ponownego użytku.

APARAT POWIETRZNY: Aparat do oddychania pod wodą.

APOGEUM: Najbardziej oddalony od Ziemi punkt na orbicie Księżyca.

ASFIKSJA: Zablokowanie dróg oddechowych uniemożliwiające dopływ powietrza i uwolnienie dwutlenku węgla z organizmu.

BAR: Jednostka ciśnienia hydrostatycznego które jest równe ciśnieniu atmosferycznemu.

BAROTRAUMA: Fizyczne uszkodzenie ciała, spowodowane zmianami ciśnienia i objętości.

CIŚNIENIE ABSOLUTNE: Łączna wartość ciśnienia wywieranego na dany punkt (suma ciśnienia atmosferycznego i hydrostatycznego).

CIŚNIENIE ATMOSFERYCZNE: Ciśnienie powietrza wywierane na ciała na powierzchni Ziemi, równe bar lub 14,7psi.

CIŚNIENIE CZĄSTKOWE: Ciśnienie wywierane przez poszczególne gazy znajdujące się w mieszaninie.

CIŚNIENIE GŁĘBINOWE: Ciśnienie podawane przez ciśnieniomierz. Ciśnienie odniesione do wartości ciśnienia na powierzchni wody (równego bar).

CIŚNIENIE OTACZAJĄCE: Zewnętrzne ciśnienie wywierane na dany obiekt.

CIŚNIENIOMIERZ BOURDONA: Ciśnieniomierz zbudowany na bazie rurki Bourdona.

CHOROBA DEKOMPRESYJNA: Choroba będąca skutkiem gromadzenia się pęcherzyków azotu w tkankach w wyniku gwałtownych zmian ciśnienia; zwana również chorobą kesonową.

DEHYDRACJA: Odwodnienie organizmu

DESATURACJA: Proces, w którym gaz rozpuszczony w płynie powraca do swej naturalnej postaci.

DIURESIS: Odwodnienie organizmu spowodowane zwiększonym wydzielaniem moczu.

DIURETIC: Substancja, która zwiększa produkcję moczu w nerkach.

DUSZENIE: Blokada układu oddechowego spowodowana silnym uciskiem zewnętrznym.

DUSZENIE SIĘ: Oddychanie gazem o zbyt małej zawartości tlenu, w którego efekcie następuje utrata przytomności, a nawet śmierć.

EPILIMNION: Cieplejsza warstwa wody znajdująca się powyżej termokliny.

FALA:Ruch wody powstający wskutek oddziaływania energii wytwarzanej przez wiatr, a przenoszonej przez wodę. Długość fali to odległość między dwoma sąsiadującymi grzbietami fal, okres jest czasem, w którym dwie sąsiednie fale przepływają przez dany punkt, natomiast doliną nazywamy najniższy punkt fali.

FALA MARTWA (ROZKOŁYS): Niska fala o zaokrąglonym grzbiecie powstała w wyniku przenoszenia energii przez wodę.

FALE STOJĄCE (SEJSZE): Fala, w której cząsteczki wody wykonują ruch wahadłowy.

FETCH: Obszar, w którym wiatr tworzy fale.

HALOKLINA: Granica oddzielająca wody o różnej gęstości, zwłaszcza między wodą słodką i słoną.

HIPERTERMIA: Wzrost temperatury ciała.

HIPERTONICZNY: Substancja o wyższej zawartości soli niż krew.

HIPERWENTYLACJA: Zbyt szybkie i głębokie oddychanie, które prowadzi do obniżenia poziomu dwutlenku węgla w organizmie.

HIPOKSJA: Niski poziom tlenu w organizmie.

HIPOKAPNIA: Niedobór dwutlenku węgla we krwi.

HIPOLIMNION: Warstwa zimnej wody, która znajduje się poniżej termokliny.

HIPOTERMIA: Spadek temperatury ciała poniżej 35°C (95°F).

HIPOTONICZNY: Substancja o mniejszym stopniu zasolenia niż krew.

HIPOWENTYLACJA: Zbyt słaba wentylacja płuc.

HYPERKAPNIA: Nadmiar dwutlenku węgla we krwi, wynikający z nadmiernego przeciążenia układu oddechowego.

LINIA PRZYBOJU: Obszar, w którym następuje załamanie fal.

MEMBRANA TYMPANIC: Bębenek w uchu.

METODA TOYNBEE: Metoda wyrównywania ciśnienia w uchu środkowym.

NAGŁOŚNIA: Cienki płat szyjny zasłaniający tchawicę podczas przełykania.

NASYCENIE: Stan, który powstaje, kiedy komórka w ciele człowieka zostaje wypełniona odpowiednią ilością gazu rozpuszczonego we krwi (tj. została nasycona.

NARKOZA AZOTOWA: Stan osłupienia, często też euforii, wywołany przez narkotyczne skutki wpływu azotu na ciało człowieka w warunkach zwiększonego ciśnienia.

OCTOPUS: Zapasowy drugi stopień przymocowany do regulatora podwodnego aparatu oddechowego.

ODDECHU WSTRZYMYWANIE: Zatrzymywanie oddechu podczas nurkowania z użyciem aparatu oddechowego.

ODPŁYW: Odpływ, podczas którego woda cofa się w głąb morza.

OSKRZELA: Kanaliki łączące tchawicę z innymi partiami układu oddechowego.

PELAGIAL: Strefa toni oceanicznej znajdująca się powyżej strefy głębinowej, wraz z zamieszkującą w niej fauną i florą morską.

PERYGEUM: Najmniej oddalony od Ziemi punkt na orbicie Księżyca.

PĘCHERZYK PŁUCNY: Jeden z wielu błoniastych pęcherzyków znajdujących się w końcowej części układu oddechowego. Pęcherzyki płucne są odpowiedzialne za wymianę gazów.

PŁYWY MAŁE: Pływy, które mają niewielką różnicę między przypływem i odpływem.

PŁYWY NAJWYŻSZE: Najwyższy w roku przypływ wody (i jednocześnie najniższy odpływ), powstający kiedy Słońce i Księżyc ustawiają się w jednej linii.

POLIP: Osiadły jamochłon o cylindrycznym kształcie, w górnej części posiada on czułki.

PRAWO ARCHIMEDESA: Na ciało zanurzone w cieczy działa siła wyporu równa ciężarowi cieczy wypartej przez to ciało (zob. wyporność)

PRAWO BOYLEA: Jeśli temperatura jest stała, objętość gazu zmienia się odwrotnie proporcjonalnie do wartości ciśnienia absolutnego, jego gęstość zaś zmienia się wprost proporcjonalnie do wartości ciśnienia absolutnego.

PRAWO CHARLESA: Przy stałym ciśnieniu, objętość gazu zmienia się wprost proporcjonalnie do temperatury bezwzględnej.

PRAWO DALTONA: Ciśnienie całkowite wywierane przez mieszaninę gazów jest równe sumie ciśnień cząstkowych wywieranych przez poszczególne składniki.

PRĄD PRZYBRZEŻNY: Prąd, który płynie równolegle do brzegu na wysokości linii przyboju; wywołują go fale zbliżające się do brzegu pod kątem ostrym.

PRĄD STRUMIENIOWY: Prąd wody tworzący się, kiedy woda w linii przyboju przepływa przez wąski przesmyk tworzy się wówczas silny prąd, który płynie prostopadle do linii brzegowej w kierunku od lądu.

PRĄD WSTECZNY: Ruch wody w kierunku od plaży do morza; powstaje w wyniku ruchu falowego wody.

PRZYPŁYW: Pływ, podczas którego zwiększa się ilość wody przy brzegu.

PUŁAP GŁĘBOKOŚCI: Głębokość wskazana przez komputer nurkowy będąca granicą nurkowania bezdekompresyjnego.

REANIMACJA: Przywracanie do życia pacjenta, który nie oddycha i/lub nie ma wyczuwalnego pulsu.

SATURACJA: Proces rozpuszczania się gazu w płynie.

SIŁA CORIOLISA: Siła powodująca zmianę kierunku prądów powietrznych i oceanicznych pod wpływem ruchu obrotowego Ziemi.

SINICA: Niebieskawe zabarwienie skóry spowodowane brakiem tlenu we krwi.

SKURCZ KRTANI (LARYNGOSPASM): Zaciśnięcie się krtani powodujące blokadę układu oddechowego.

SPOSÓB FRENZELA: Metoda wyrównywania ciśnienia w uchu środkowym.

SUBSTRAT: Spodnia warstwa dna morskiego.

TABELE DEKOMPRESYJNE: Zespół tabel określających maksymalny czas przebywania na różnych głębokościach oraz liczbę i czas wymaganych przystanków dekompresyjnych.

TERMOKLINA: Granica przebiegająca poziomo między warstwą ciepłej wody na powierzchni a warstwą wody zimnej.

TĘTNICE SZYJNE: Główne tętnice doprowadzające krew do mózgu.

TRĄBKA EUSTACHIUSZA: Kanał łączący gardło z uchem środkowym. Umożliwia wyrównanie ciśnienia w uchu z ciśnieniem otaczającym.

TRYMOWANIE: Kontrola ustawienia i pozycji ciała pod wodą.

UKŁAD ODCIĄŻONY: Zawór, w którym wartość ciśnienia przed redukcją nie wpływa na docisk grzybka do gniazda, czyli opór jego otwarcia.

UKŁAD PRZECIWBIEŻNY: Zawór otwierający się przeciwnie do kierunku przepływu gazu.

UKŁAD WSPÓŁBIEŻNY: Zawór otwierający się zgodnie z kierunkiem przepływu gazu.

UPWELLING: Przesuwanie ciepłej wody po­wierzchniowej w głąb morza wywołane przez wiatr wiejący w kierunku morza i wynoszenie na jej miejsce wody z dna.

UTRATA PRZYTOMNOŚCI NA MAŁYCH GŁĘBOKOŚCIACH: Utrata przytomności wynikająca ze spadku poziomu tlenu poniżej ilości, jaka jest potrzebna do utrzymania stanu świadomości. Pojawia się ona zwykle podczas głębokiego nurkowania z użyciem fajki lub po nim.

WŁOŚNICZKI: Włosowate naczyńka krwionośne, które łączą tętnice z żyłami.

WYPORNOŚĆ: Siła, która oddziałowuje na zanurzone w cieczy ciało. Wyporność ujemna ma miejsce wtedy, kiedy skierowana ku górze siła wyporności jest mniejsza niż ciężar ciała. Z kolei o wyporności dodatniej mówimy wtedy, gdy skierowana ku górze siła wyporności ma większą wartość niż ciężar ciała. O wyporności neutralnej mówimy wtedy, kiedy obie te siły równoważą się.

ZATOR: Blokada przepływu krwi zachodząca stopniowo we wszystkich naczyniach krwionośnych.

ZATOR POWIETRZNY: Blokada przepływu krwi w naczyniu krwionośnym, spowodowana przez pęcherzyk gazu na skutek nienaturalnego zwiększenia jego objętości.

ZATRUCIE TLENOWE: Poważne zatrucie wynikające z oddychania tlenem w warunkach zwiększonego ciśnienia cząstkowego.

ZAWÓR NADMIAROWY: Ręcznie otwierany zawór będący częścią kamizelki ratunkowo-wypornościowej. Umożliwia szybkieuwolnienie powietrza.

ZAWÓR TYPU K: Typ zaworu butli powietrznej nie posiadający mechanizmu rezerwy.

ZGNIECENIE: Uszkodzenie ciała będące wynikiem ściskania powietrznych przestrzeni ciała człowieka, spowodowane niezrównoważeniem ciśnienia.

ZOOPLANKTON: Plankton złożony z maleńkich zwierząt morskich.

ZOOKSANTELLE: Glony, które można spotkać w tkankach stwardniałych polipów koralowca. Glony żyją z koralowcami w symbiozie.